• Alexandra Postma, Anna Kluen, Anouk Dik, Daniëlle van Manen, Melanie de Heus en Mirjam Roorda gingen naar Frankrijk.

    Privé/selfie

Vriendinnen bezoeken de Oranje Leeuwinnen op het WK

LEUSDEN Wekenlang streden de Oranje Leeuwinnen op het Wereldkampioenschap in Frankrijk. Eindresultaat? De tweede plaats. Een prestatie van wereldformaat en één van de wedstrijden op het WK bezocht de vriendinnengroep van de Leusdense Alexandra Postma. ,,Het was een gekkenhuis", vertelt zij over hun avontuur.

Jeroen van der Veer

In Leusden en omstreken moest het Oranje-vuurtje flink worden aangewakkerd. Na de plaatsing voor het Wereldkampioenschap leefde het vrouwenvoetbal wel, maar liep Nederland nou niet over van enthousiasme. Geen volle kroegen zoals bij een WK-voetbal voor mannen, geen oranjepleinen en geen grote schermen waarop gekeken kon worden. Pas toen de Oranje Leeuwinnen de halve finale bereikten, begon de oranjekoorts wat te stijgen. Toch waren er ook uitzonderingen, zoals bij de vriendengroep van Alexandra Postma.

Samen met zes anderen huurde de inwoonster van Leusden een busje en gingen ze de Oranje Leeuwinnen achterna. ,,Mijn vriendin volgt het vrouwenvoetbal sinds 2012 nadrukkelijk en wilde er graag heen. Met een stel vriendinnen hebben we toen besloten naar het Wereldkampioenschap te gaan", begint de 34-jarige te vertellen over hun avontuur.

REFRESHEN Toen bekend was dat de Oranjevrouwen naar het WK mochten, besloot het gezelschap kaarten te bestellen. Dat was nog een flinke klus, lacht Postma nu. ,,Dit is nu ongeveer een half jaar geleden, maar we lachen er nog om. Je moest inloggen om kans te maken op kaarten en het lukte niet. We moesten flink refreshen en uiteindelijk we hadden de kaarten."
De wedstrijd Nederland tegen Kameroen kon worden bezocht, de derde poulewedstrijd van de leeuwinnen. De bus die de dames hadden gehuurd werd versierd met vlaggetjes en nog meer oranje attributen en zo begon de tocht naar Frankrijk. ,,Super leuk om dat met het busje te doen", aldus de oud-speelster van Roda'46. ,,We hebben met z'n allen liedjes gezongen en veel lol gemaakt."

Eenmaal aangekomen in Frankrijk ging na een overnachting het feest gewoon verder. ,,Ja, het was daar echt gekkenhuis. Bij de fanzone hebben we met duizenden oranjesupporters gefeest en gedanst. Natuurlijk kwam daar ook een drankje bij."

De zeven vriendinnen gingen samen met alle anderen naar het stadion toe. De 'Oranjemars', met zo'n 10.000 oranjeliefhebbers, maakte veel indruk op Postma. ,,Dat was echt gaaf. We liepen met z'n allen naar het stadion en de sfeer was echt super. Dansen, zingen, drinken en gek doen."

SCHREEUWEN De Franse straten werden oranje gekleurd en vooral het liedje waarbij het publiek van links naar rechts gaat, werd veelvuldig ingezet. Eenmaal in het stadion kon de wedstrijd beginnen en keek Postma met haar vriendinnen toe hoe de leeuwinnen vochten voor elke meter. ,,Het was een spannende pot, maar niet denderend", was de ex-voetbalster kritisch. ,,Je gaat naar het stadion voor tikkie-takkavoetbal, maar dit was een fysieke strijd."
Uiteindelijk zag de vriendinnengroep vier doelpunten, waarvan Nederland er drie produceerde en Kameroen eentje. De overwinning zorgde logischerwijs voor blijdschap in het oranjekamp: ,,De punten telden en uiteindelijk ging Nederland door. Het was heel leuk om zo'n duel in het stadion mee te maken. We waren allemaal na afloop een beetje schor van het schreeuwen."

FYSIEK Na het laatste fluitsignaal vertrokken de vriendinnen richting Nederland en waren ze een mooie ervaring rijker. De wedstrijd in Frankrijk zorgde er ook voor dat het bij Postma weer begon te kriebelen. Zij voetbalde zelf meerdere jaren - in Groningen, bij DOVO uit Veenendaal en bij Roda'46 - maar aankomend seizoen trekt ze de voetbalschoenen niet opnieuw aan. ,,Bij Roda'46 hebben ze in het verleden heel hoog gespeeld, maar dat is nu niet meer zo. Wij hadden afgelopen jaar te weinig speelsters. Dat gat wordt nu opgevuld door jongere meisjes uit de jeugd en de generatiekloof vind ik te groot. Daarom heb ik besloten te stoppen."

Het tekort aan vrouwelijke voetbalsters kan echter veranderen door de prestaties van het Nederlandse team, denkt Postma. ,,Je merkt wel dat het vrouwenvoetbal meer wordt geaccepteerd. Helaas wordt het te vaak vergeleken met mannenvoetbal, terwijl het iets heel anders is. Wij zijn nou eenmaal minder fysiek en minder snel. Dat betekent echter niet dat het spelletje minder leuk is."

Toch hebben de Oranje Leeuwinnen afgelopen wereldkampioenschap laten zien dat ook zij zich fysiek in de strijd kunnen gooien. In het begin van het toernooi waren de wedstrijden niet altijd even goed, maar werd er op wilskracht gewonnen. Postma hoopt dan ook dat het toernooi veel meiden inspireert en wie weet trekt zijzelf toch ook weer de voetbalschoenen aan. ,,Mijn vriendin gaat ook weg bij Roda'46 en voetbalt straks bij Maarssen. Zij gaat van de vierde klasse naar hoofdklasse. Als ik bij haar kijk heb je best kans dat ik het spelletje ga missen en toch besluit weer te voetballen."