• Jubilarissen: Marcel Rutte, Marco de Vette, Peter Smink en Mark Leermakers.

    Arnoud J Spaaij

Veertig jaar bij de brandweer in Achterveld

ACHTERVELD Burgemeester Bouwmeester huldigde onlangs maar liefst vier jubilarissen bij de brandweer in Achterveld. Peter Smink heeft met veertig brandweerjaren de meeste ervaring van het korps.

Arnoud J Spaaij

 

Postcommandant Mark Leermakers, met vijftien jaar het kortst van de jubilarissen bij de brandweer, en Marcel Rutte en Marco de Vette, beiden vijfentwintig jaar, schuiven Peter Smink gedecideerd naar voren. Net als de andere Achterveldse brandweerlieden overigens die op de dag van het jubileum van Smink een huizenhoge brandweerman met tekstborden in zijn thuis plaatsten. Smink is duidelijk een gewaardeerde veteraan in het korps.

SIRENE Het is de droom van menig jongen om brandweerman te worden. Ongetwijfeld is het nu voor sommigen een bewuste keuze, veertig jaar geleden ging dat heel anders. ,,Ik werd gevraagd door toenmalig brandweercommandant Jan van Nimwegen", legt Peter Smink desgevraagd uit. ,,Ik begon met werken bij De Vor, dat bedrijf was erg dichtbij de brandweerkazerne. Van Nimwegen zelf werkte ook vlakbij. Thuis had hij een knop voor de sirene. De commandant werd gebeld als er brand was en dan drukte hij zelf op de sireneknop. Of als hij op zijn werk was dan ging hij snel eerst naar de kazerne aan de Verjaagde Ruiterweg, daar zat ook zo'n knop. Op de coöperatie ging dan de sirene en dan moesten we zo snel mogelijk op weg voor een uitruk." Een heel ander systeem dus dan het huidige moderne oproepsysteem waarbij precies duidelijk is wat er aan de hand is en een oproep eigelijk niet gemist kan worden. ,,'s Nachts heb ik die sirene nooit gehoord", zegt Smink lachend, "het eerste jaar had ik maar één uitruk: overdag."

OPLEIDING Ging het vroeger dikwijls om hooibroei bij boeren, tegenwoordig wordt de brandweer vaker opgeroepen voor andere hulp. Mark Leermakers bevestigt: ,,Hulpverlening bij ongelukken deed de brandweer toen niet. Nu komen er ook bijvoorbeeld gevaarlijke stoffen bij. De opleiding is ook uitgebreider. Alle brandweermensen kunnen ook reanimeren." Met de complexere taken veranderde ook de manier van werken. En het materiaal. Smink: ,,Toen ik begon had de brandweer een Commer. Zo'n busje met een aanhanger. We hadden helemaal geen watertank bij ons. Het water moest altijd van een openbare kraan komen." Het was allemaal wat eenvoudiger dus.

AANRIJTIJD Bij een oproep spoedden de vrijwilligers zich nog lopend of per fiets naar de kazerne. Voor de aanrijtijd was er dan ook nog geen norm. ,,Als de weg lang genoeg was, haalden we met die Commer net 80 kilometer per uur", zegt Smink lachend.De emotionele kant van het werk daar had men het vroeger niet zo over. ,,Het kan dat je hulp moet verlenen aan een bekende", zegt Leermakers, ,,Als het nodig is dan zijn we er dan ook voor elkaar. We praten na een uitruk sowieso na."

Z'n eerste brand kan Peter Smink zich nog wel herinneren: ,,Aan de andere kant van het dorp. Ik kwam thuis, helemaal vol met adrenaline. Verder ben ik er nooit zo mee bezig." Dat roept toch de vraag op of het hem niets doet. ,,Ja bij ongevallen. Die staan wel eens een week op je netvlies. Ach je rolt erin. Als je het niet meer leuk vindt moet je er gewoon mee stoppen."

De nieuwe post aan de Meester van Bergenweg vindt Smink een geweldig goede vooruitgang: ,,We zijn veel onafhankelijker, ook van Leusden. En na een uitruk zijn we nu ook gelijk weer klaar voor een volgende. Dat was vroeger wel anders."