Samenleven

U mag op deze pagina alles van mij weten, maar de slaapkamer van de familie Bosmans laat ik liever buiten beschouwing. Op een kleine uitzondering na, want ik kan u melden dat ik de echtelijke sponde ietwat verwaarloos. Dat valt het bed niet te verwijten en mevrouw Bosmans evenmin. Nee, het is omdat mijn leven te leuk is. Niet druk, maar leuk! Dat maakt de dagen vaak te lang en de nachten te kort, met hangende wallen tot gevolg.

Uw columnist is niet alleen echtgenoot en vader, maar ook zoon, baasje, vriend en maatje. Daarnaast houden verschillende werkgevers mij gemiddeld vijftig uur per week bezig, zodat ik op zondag nog net tijd heb om het vlees te snijden. Het is een valselijke jeremiade, mocht u overwegen mij via onderstaand mailadres om de oren te slaan. Niet doen, want ik besef terdege dat de volle agenda een absoluut luxeprobleem is.

Je zou het misschien niet denken, maar wanneer het huishouden van de familie Bosmans en ook de BV op rolletjes lopen, is er zelfs nog vrije tijd over. Vorige week bijvoorbeeld: Wim Daniëls in het Da Vinci Theater van AFAS. Vorige maand ook nog bij Leusden Jazz geweest en tot afgelopen zomer stond ondergetekende zelfs vele zaterdagen langs de voetballijn om mijn eigen nummer 3 van de Roda Dames II aan te moedigen.

Over luxe gesproken. Ik vind het eigenlijk heel bijzonder dat ik mijn vrije tijd in mijn eigen dorp kan besteden. Ach, natuurlijk heeft FLINT een groter podium en speelt Utrecht eredivisie, maar Leusden weet zich met (relatief) beperkte middelen uitstekend te redden. Ik heb het woordje relatief even tussen haakjes gezet, omdat ik hier nog graag mijn eigen relativiteitstheorie op los wil laten.

Zo zag ik dat de bibliotheeklezing van Wim Daniëls mede mogelijk was gemaakt door de Rotary en AFAS, terwijl Leusden Jazz zich gesteund weet door tenminste vijftien bedrijven. Bij Roda '46 zijn de reclameborden niet eens te tellen, waarmee ik maar wil aangeven dat Leusden zich vaak kan baden in luxe. Dit is wat mij betreft een samenleving pur sang: hulde aan de sponsor!

Nu Sint en Santa hun boot en slee weer richting Leusden sturen en de boodschap naastenliefde straks weer een warme gloed over de decembermaand zal gooien, doe ik graag een voorzetje richting samenleving. Ik weet namelijk dat Stichting Serafim opslagruimte zoekt, dat Gastenhuis Leusden een duo-fiets kan gebruiken en dat er in stilte wordt gewerkt aan een bijzonder kerstdiner.

Ik deel dit verlanglijstje omdat je maar nooit weet wie deze krant lezen…

Over de krant gesproken. Ik sluit af, want op de volgende pagina zijn advertenties te vinden; sponsoren die op hun manier ook Leusden mede mogelijk maken. Mooi toch?

Schat, ik kom nu naar huis.

[Marco Bosmans
bosmans@xmsnet.nl