Gevallenen

Fluorescerende graffitistippen op ooghoogte. Zag u ook al een paar gestipte bomen? Ik wist: hier komt gedonder van. En ja hoor, nog geen week later waren de prachtige bloesembomen in onze straat verdwenen. Niet ten prooi gevallen aan de processierups of buxusmot, maar aan gele hesjesmannen met grote oordoppen en een knetterende kettingzaag. Rakketakketak en om gingen ze. Het is een kale boel, bah.

Buurman Ben probeerde zich nog voor de zaagmannen te werpen, terwijl buurman Jack in een lichte mate van ontsteltenis een bericht van wanhoop over de schutting appte. Buurman, hoe zit dit! Alsof de dorpscolumnist overal een antwoord op heeft. Maar nee, ook ik kon slechts gissen. Hier moet een kundig bomenprofessor met zijn groene vingerteam gewikt en gewogen hebben, om vervolgens de statige knapen in onze straat de doodstraf op te leggen.

Dat hoop ik tenminste, in deze trotse groene gemeente, waar de wijk Groenhouten een florieuze naam heeft hoog te houden? Ik sprak mijn buren en mijzelf moed in, maar ook enige realiteitszin. De bloesem werd ieder voorjaar namelijk wel minder. Ik geef wethouder Vos, verantwoordelijk voor het groenbeheer, dan ook het voordeel van de twijfel. Maar het had de gemeente gesierd wanneer we van tevoren waren geïnformeerd. Even een berichtje van medeleven voor de gevallenen en nabestaanden. Tja, het straatzicht zal nooit meer hetzelfde zijn.

In het vertrouwen dat Leusden zijn herplantplicht nakomt, zodat we volgend jaar weer Oranje-vlaggetjes kunnen hangen en kinderen zich weer vrij kunnen buten, richten we de focus nu op die andere boom. Tja, de een zijn dood is de ander zijn brood. Ik doel op die boom met wonderschone takken, die u laatst nog in het bos zag staan, inderdaad. Zodra morgen de zak is geleegd, de mijter af kan en alle roetveegpieten hun snoeten gepoetst hebben, halen we hem weer binnen. Hars aan je handen, naalden in je sok, drie kapotte lampjes… Ach, ik kan gewoon niet wachten.

U merkt het, in Huize Bosmans eren we de traditie door ieder jaar, met alle ongemakken, een verse boom op te zetten. Niks plastic! Dus de ballenbak staat al klaar in de hal en het verlengsnoer ligt in de aanslag, want geen kerst zonder licht. Vreemd eigenlijk, dat ik het kerstgedoe tien maanden geleden moe was en dat het nu weer gaat kriebelen.

Aangezien we het deze decembermaand moeten stellen zonder de fiere bomen op het speelplein, zullen we ook voor hen een lichtje opsteken. Buurman Jeroen is inmiddels in de ladder geklommen voor het hoogste punt in de boom voor zijn huis, terwijl buurman Manfred een bonte slinger naar buiten heeft gestoken. Het is mooi hoe de gevallenen een buurt weer bij elkaar brengen.

Maar wee degene die zich met fluorstippen, oordoppen en kettingzagen weer in onze straat waagt. Die kan de boom in!

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl