Droomboom

Kijken, kijken, kijken en uiteindelijk kiezen en kopen. Vervolgens op de schouder, in het net, in de auto, uit de auto, uit het net, weer op de schouder, in de standaard en… Hij staat! Het is alsof Hans van Zetten de verrichtingen van Epke verslaat, maar nee, dit was geen rekstokoefening. Dit was uw columnist met zijn kerstboom.

Om in sporttermen te blijven: ik ben dit jaar eens niet voor goud gegaan. De kerstboom in huize Bosmans is dit jaar bewust van het schlemielige soort. Gingen we in voorgaande jaren altijd op zoek naar de grootste van het stel; drie meter, fiere piekkruin en volle takken.

Dit jaar niet. Nee, het werd deze keer het sulletje uit het Nordmann-woud, simpelweg omdat 'ie beter bij ons past. Als 'Bosmansen' houden wij immers van alle bomen, maar we hebben altijd extra oog gehad voor de underdog. Juichen bijvoorbeeld ook liever voor Emmen dan voor PSV, lezen eerder Maleachi dan Lukas, kopen eerder een kromme kommer dan een rechte en stemmen liever SP dan CDA. Niet voor het betere voetbal of scherpere debat, maar voor de Calimero's in deze wereld, zelfs in de Leusder gemeenteraad.
Hup Guus van Ginkel!

Terug naar de boom. Het was even wennen voor de, in kerstmuts en handschoenen gestoken verkoopster: een klant voor de lelijkste boom. ,,Die hebben we niet", probeerde ze nog. Maar hij was er wel degelijk en wij hebben haar direct in de armen gesloten, onze Sidonia.

Zodoende staat er nu een ietwat misvormde, kalende, slanke den – spar eigenlijk, maar dat klopt niet met het liedje – in onze huiskamer, met een piek in de scheve top. En nu mevrouw Bosmans onze aanwinst van de nodige glitters heeft voorzien, de kinderen bemoedigend haar wonderschone takken hebben bezongen en ook onze maltezer xl met opgetrokken poot de vriendschap heeft gesloten, horen we haar zachtjes fluisteren: 'Iemand houdt van mij!'

Het zoet druipt bijna van de pagina, alsof u het scenario van een Disney kerstklassieker zit te lezen, maar het zoethoudertje dient wel een doel. Ik zou het namelijk heel fijn vinden wanneer u deze dagen ook oog heeft voor de zogenaamde pechgevallen onder ons. Voor de kleintjes achter de groten, de zwijgers tussen de schreeuwers en voor de eenzamen, voor wie de feestdagen niets feestelijks in zich hebben. Er is werk aan de winkel, Ebenezer Scrooge!

Over onze Sidonia geen zorgen. Zij luistert deze dagen naar SkyRadio, snottert bij iedere Jumbo-reclame, gunt haar kwispelende maatje af en toe een bal en krijgt straks een ereplaats bij het gourmetten.

En na de jaarwisseling? Dan brengen we haar terug naar Den Treek, waar ze de andere bomen zal vertellen over haar warme logeerpartijtje en ook dat er altijd iemand is die van je houdt.

Marco Bosmans, bosmans@xmsnet.nl