• Wil de Wilde met haar zes dichtbundels waarvan de laatste 'het grote wonder' opgedragen aan haar overleden vriendin

    Mariska Stehouwer

'Herinneringen tastbaar in gedicht'

LEUSDEN Zes dichtbundels heeft de 83-jarige Wil de Wilde op haar naam staan. De laatste heeft ze opgedragen aan haar onlangs overleden vriendin Hetty Hoeve. In de dichtbundel gedichten over alles wat mevrouw De Wilde raakt maar vooral wat ze ervaart bij haar vriendschap met Hetty Hoeve. Herinneringen van 57 jaar trouwe vriendschap zijn in gedichten gegoten en gebundeld om nooit te vergeten.

Mariska Stehouwer

In 1974 komen Wil de Wilde en Hetty Hoeve in Leusden wonen. Beiden waren werkzaam bij de rooms-katholieke school voor beroepsonderwijs lhno en mhno, de Vuurvogel in Amersfoort en zo leerden ze elkaar kennen. Hetty Hoeve werkte als lerares en Wil de Wilde als huishoudkundige, tegenwoordig zou dat een coördinator zijn. Samen bouwen ze een waardevolle vriendschap op waarin ze vele pieken en dalen van het leven ervaren. ,,In 2000 kreeg Hetty een beroerte en ben ik haar mantelzorger geworden. Ze krabbelde daar aardig van op waardoor we nog mooie jaren samen hebben beleefd. Sinds twee jaar wisten we dat ze ook getroffen was door kanker waar ze chemokuren voor kreeg. Maar ook nu zouden we gewoon doorgaan, dat was ons motto 'Wij gaan door'. We hielden van reizen dus voordat Hetty getroffen werd door een beroerte gingen we geregeld met de caravan op pad. Na haar beroerte gingen we nog wel weekendjes weg maar dan naar goede hotels."

BIJZONDERE MOMENTEN De pieken en dalen worden in gedichtvorm gegoten en dat gaat bijna als vanzelf. ,,Een gebeurtenis raakt mij, vervolgens moet ik daar het één en ander bij kunnen fantaseren en dan ga ik spelen met woorden waarbij uiteindelijk het gedicht ontstaat. Vanaf 2000 ben ik de gedichten gaan schrijven op de computer en worden ze daarna door iemand gebundeld. De boekjes liggen niet in de winkel, soms geef ik ze weleens cadeau. Ook word ik weleens gevraagd om voor een begrafenis of een andere speciale gebeurtenis een gedicht te schrijven, dat vind ik wel heel bijzonder."

Haar vader had altijd kernachtige zinnen en haar moeder was de grapjas, misschien dat deze combinatie de basis is geweest voor het maken van haar gedichten. Veel bijzondere momenten en nieuwsgebeurtenissen heeft ze verwerkt in een gedicht en zijn voor velen herkenbaar. ,,Zo speelde ik in de oorlog als achtjarige altijd met een jonger Joods meisje, Lily, dat was opgenomen in een gezin in de buurt. Na zestig jaar heb ik haar weer ontmoet. Deze bijzondere hereniging heb ik verwerkt in een gedicht, het heden en verleden ontmoeten elkaar. Bij de begrafenis van de directrice van mijn lagere school heb ik ook een gedicht voorgedragen over hoe zij mij begeleid heeft op het levenspad. Ik maak de gedichten voor mijn plezier en het geeft voldoening dat ik ze tastbaar kan maken in een gedichtenbundel."

EEN ZONDAG Het gedicht 'Een zondag' heeft een speciale betekenis. ,,Ik schreef het gedicht nadat Hetty op een zondag getroffen was door een beroerte in 2000 en 11 juni dit jaar, weer op een zondag, trof ik Hetty bewusteloos aan en heb ik 112 moeten bellen. Voor haar begrafenis heb ik geen gedicht maar een brief geschreven voor op haar grote reis en deze heb ik haar meegegeven in de kist. Het leven leef je met elkaar en dat hebben wij gedaan."

Voor meer informatie of interesse voor haar gedichten kan contact gezocht worden via wdewilde@tele2.nl

 

[Een zondag

een zondag de dag begint

een zondag om nooit te vergeten

een zondag die je doet huiveren

een zondag het onverwachte

het komt op je af

de wereld staat op zijn kop

de machteloosheid komt over je

je vraagt je af kan dit waar zijn

en het gebeurt waar je bijstaat

je kijkt en ziet

je hoort praten en verstaat niets

maar toch zie je en kijkt

nee blind ben je niet

je loopt door de gangen

verbijsterd

je loopt terug en kijkt

men praat tegen je

je hoort het niet

dit kan niet waar zijn

en dan na lange tijd

word je ijskoud van binnen

de wereld staat stil

doodstil

een hand een blik en je beseft

dat er toch iemand is die luistert

die je begrijpt zonder een woord te zeggen

en dat is kostbaar

de klok blijft tikken

de zondag is om]

[][Wil de Wilde